გურამ დადიანიძის გაუჩინარება – 12 წლის შემდეგ
გურამ დადიანიძის გაუჩინარება 12 წლის შემდეგაც პასუხგაუცემელ კითხვებს ტოვებს. 2014 წლის ივნისში 17 წლის ბიჭი მლეთაში, ლომისობის დღესასწაულიდან დაბრუნებისას, თითქმის უკვალოდ გაქრა. გამოძიება დღემდე გრძელდება.
300-500 მეტრი, შინაგან საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციით, დაახლოებით ასეთი მანძილი აშორებდა 17 წლის გურამ დადიანიძეს მიკროავტობუსამდე, როდესაც ის 2014 წლის ივნისის ღამეს მლეთაში გზაზე შეჩერდა.
გურამმა მასთან ერთად მყოფ ადამიანებს უთხრა, რომ გზა გაეგრძელებინათ და მალე დაეწეოდა.
რამდენიმე წუთში მის საძებნელად უკან დაბრუნდნენ.
გურამი აღარ იყო.
12 წლის შემდეგაც უცნობია, როგორ შეიძლება 17 წლის ბიჭი ადამიანებით სავსე ტერიტორიაზე თითქმის უკვალოდ გამქრალიყო. პასუხი არ არსებობს არც კითხვაზე, სად წავიდა ის და რა მოხდა მას შემდეგ, რაც თანმხლებ პირებს ჩამორჩა.
გამოძიება დღესაც გრძელდება.
ბოლო ადგილი, სადაც გურამი ნახეს
2014 წლის 10 ივნისს, ლომისობის დღესასწაულზე, თბილისის თემქის დასახლებიდან 16 მეზობელი სოფელ მლეთაში გაემგზავრა.
შინაგან საქმეთა სამინისტროს მიერ გავრცელებული საქმის ქრონოლოგიის მიხედვით, მიკროავტობუსი მლეთაში დატოვეს და ლომისის სალოცავისკენ ფეხით წავიდნენ.
დაახლოებით ღამის 02:00 საათზე ჯგუფმა უკან ჩამოსვლა დაიწყო.
გურამ დადიანიძე იმ მომენტში მარტო არ ყოფილა. სამინისტროს ცნობით, მასთან ერთად ნათესავი და ორი მეზობელი, მამა და შვილი, მოდიოდნენ.
გზის ბოლოსკენ გურამი ქვაზე ჩამოჯდა.
იმ ადგილიდან მიკროავტობუსამდე დაახლოებით 300-500 მეტრი იყო დარჩენილი.
ოფიციალური ვერსიით, გურამმა თავად უთხრა სხვებს, რომ წინ წასულიყვნენ და დაეწეოდა.
ის აღარ დაეწია.
რა მოხდა მომდევნო წუთებში?
შსს-ს მიერ აღწერილი ქრონოლოგიის მიხედვით, მასთან მყოფმა ადამიანებმა მცირე მანძილი გაიარეს. როდესაც მიხვდნენ, რომ გურამი არ ჩანდა, ერთ-ერთი მეზობელი უკან დაბრუნდა და ხელის სანათით დაიწყო ძებნა.
ადგილზე, სადაც რამდენიმე წუთით ადრე გურამი იჯდა, ის უკვე აღარ დახვდა.
სამართალდამცველებს გაუჩინარების შესახებ შეატყობინეს და ძებნა დაიწყო.
საქმეს განსაკუთრებით ართულებდა ის, რომ გურამს ტელეფონი თან არ ჰქონდა. შესაბამისად, ვერ მოხერხდა არც მასთან დაკავშირება და არც მისი შესაძლო გადაადგილების ელექტრონული მონაცემებით აღდგენა.
იმ დროს ადგილზე ბევრი მომლოცველიც გადაადგილდებოდა.
შსს-ს თანახმად, შემთხვევის ადგილზე ძალადობის კვალი ვერ აღმოაჩინეს.
თუ კონფლიქტი არ ყოფილა, რა მოხდა?
ეს საქმის ერთ-ერთი ყველაზე რთული კითხვაა.
გამოძიების ინფორმაციით, გურამს იმ დღეს არც მგზავრობისას და არც სალოცავში ვინმესთან კონფლიქტი არ ჰქონია. ასევე ვერ გამოვლინდა ისეთი გარემოება, რომელიც მის მიმართ შურისძიების მოტივს დაადასტურებდა.
მაგრამ საეჭვო გარემოების ვერ აღმოჩენა ავტომატურად არ ხსნის მის გაუჩინარებას.
გურამის შემთხვევის განსაკუთრებული სირთულეც სწორედ ესაა: არსებობს ბოლო ცნობილი ადგილი და რამდენიმე მოწმე, თუმცა ამის შემდეგ მისი გადაადგილების დადასტურებული კვალი არ ჩანს.
რატომ არ დასრულდა გამოძიება?
იმიტომ, რომ გურამ დადიანიძის ადგილსამყოფელი დღემდე უცნობია და არც ისეთი საბოლოო მტკიცებულება არსებობს, რომელიც კონკრეტულად დაადგენდა, რა შეემთხვა მას.
2026 წლის მდგომარეობით, რადიო თავისუფლების ინფორმაციით, შინაგან საქმეთა სამინისტრო საქმეს სისხლის სამართლის კოდექსის 143-ე მუხლით, თავისუფლების უკანონო აღკვეთის მუხლით იძიებს.
ეს არ ნიშნავს, რომ დადასტურებულია გურამისთვის თავისუფლების უკანონოდ აღკვეთის ფაქტი ან კონკრეტული პირის დანაშაული. გამოძიების მუხლი და დადასტურებული დანაშაული ერთი და იგივე არ არის.
საჯაროდ არც ბრალდებული პირის შესახებ არის ინფორმაცია გავრცელებული.
ოჯახისა და შსს-ს განსხვავებული შეფასებები
გურამის დედა, სოფო ბიბილაშვილი, წლების განმავლობაში ამბობს, რომ მისი შვილის საქმეზე საკმარისი პასუხები ვერ მიიღო.
მისი თქმით, ამ 12 წლის განმავლობაში არაერთხელ მიმართავდა პოლიციას და ხშირად ერთადერთი პასუხი იყო, რომ გამოძიება მიმდინარეობდა. დედის მონათხრობით, საქმეზე სხვადასხვა პერიოდში სამი გამომძიებელი მუშაობდა.
შინაგან საქმეთა სამინისტრო, თავის მხრივ, უარყოფს მოსაზრებას, თითქოს საქმე წლების განმავლობაში საერთოდ არ იძიებოდა.
უწყების განცხადებით, ჯერ კიდევ 2014 წელს შეიქმნა სამძებრო საქმე და ჩატარდა გურამის ადგილსამყოფლის დასადგენად საჭირო ღონისძიებები. სამინისტრო ასევე აცხადებს, რომ 2014-2017 წლებში საგამოძიებო და სამძებრო მოქმედებების არჩატარების შესახებ გავრცელებული ინფორმაცია სიმართლეს არ შეესაბამება.
ამიტომ ფაქტობრივად სწორი იქნება იმის თქმა, რომ გამოძიება მიმდინარეობდა, თუმცა 12 წლის განმავლობაში გურამის ადგილსამყოფლის დადგენა ვერ მოხერხდა, ხოლო ოჯახი გამოძიების ეფექტიანობასა და ჩატარებული მოქმედებების მასშტაბს აკრიტიკებს.
მეწყერი – ერთ-ერთი ვერსია
საქმეს წლების განმავლობაში თან ახლდა მეწყერთან დაკავშირებული ვარაუდიც.
გურამის დედა მოითხოვდა იმ ტერიტორიის სპეციალური ტექნიკით შემოწმებას, სადაც მისი შვილი ბოლოს ნახეს.
2026 წლის 10 აგვისტოს შსს-მ ტერიტორიის ხელახალი კვლევა დაიწყო.
ადგილზე დაახლოებით 50 თანამშრომელი მუშაობდა. ტერიტორიას დრონებით, სკანერითა და სპეციალური საშუალებებით ამოწმებდნენ.
რამდენიმედღიანი ძებნის შემდეგ გურამის კვალი არ აღმოჩნდა.
დედამ ამის საფუძველზე განაცხადა, რომ მეწყრის ვერსია მისთვის გამოირიცხა. შსს-მ კი სამძებრო სამუშაოების შემდეგ განაცხადა, რომ საგამოძიებო მოქმედებები კვლავ გრძელდებოდა.
ამიტომ მტკიცება, რომ სახელმწიფომ ოფიციალურად საბოლოოდ „გამორიცხა მეწყერი“, ზედმეტად კატეგორიული იქნებოდა. დადასტურებულია ის, რომ ახლად შემოწმებულ ტერიტორიაზე გურამის კვალი ვერ იპოვეს.
12 წლის წინანდელი ვიდეო და 11-საათიანი სხვაობა
2026 წელს საქმეში ყველაზე დიდი ყურადღება 2014 წლის ვიდეომ გამოიწვია.
ინტერნეტში გავრცელებულ ჩანაწერში ახალგაზრდა მამაკაცის ხმა ისმის. სოფო ბიბილაშვილი აცხადებს, რომ ეს მისი შვილის ხმაა და ამბობს სიტყვებს: „კახა, არ მიმატოვო, გეხვეწები“.
ოჯახის ადვოკატი ტარიელ კაკაბაძეც ითხოვს ჩანაწერისა და ხმის შესწავლას.
თუმცა ვიდეოსთან დაკავშირებით რამდენიმე მნიშვნელოვანი გარემოება უნდა გავმიჯნოთ.
დადასტურებულია: შსს-მ ვიდეოს ავტორი გამოკითხა და, უწყების ინფორმაციით, ჩანაწერი 2014 წლის 11 ივნისს დაახლოებით 15:00 საათზეა გადაღებული.
მოწმეთა ჩვენებების მიხედვით: გურამის კვალი იმავე დღეს დაახლოებით 04:00 საათზე გაქრა.
დაუდასტურებელია: ეკუთვნის თუ არა ვიდეოში არსებული ხმა გურამ დადიანიძეს.
ერთ-ერთი მოწმე, ანა გელაშვილი, რომელიც იმ დღეს გურამთან ერთად იმყოფებოდა, ამბობს, რომ მისი აზრით ჩანაწერში გურამის ხმა არ ისმის და საჭიროა ხმის შესაბამისი ექსპერტიზა.
ამიტომ ვიდეო ნამდვილად აჩენს კითხვას, მაგრამ ჯერჯერობით ვერ გამოიყენება იმის მტკიცებულებად, რომ გურამი ოფიციალურად დასახელებული გაუჩინარების დროის შემდეგ ცოცხალი იყო.
თუ მომავალში დადასტურდება, რომ ხმა მას ეკუთვნის, 04:00 და 15:00 საათებს შორის არსებული დაახლოებით 11-საათიანი სხვაობა საქმის ქრონოლოგიისთვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი გახდება.
რატომ დაბრუნდა გამოძიება აქტიურ ფაზაში?
2026 წლის ზაფხულში გურამის დედამ საქმე ჟურნალისტებთან კვლავ გაახმაურა.
მედიისა და სოციალური ქსელების ყურადღების ზრდის პარალელურად შსს-მ მოწმეების ხელახალი გამოკითხვა და ტერიტორიის ძებნა გაააქტიურა.
10 აგვისტოს უწყებამ განაცხადა, რომ წინა ერთი თვის განმავლობაში საქმეზე 20-ზე მეტი ადამიანი იყო გამოკითხული.
სამძებრო სამუშაოებმა პასუხი მთავარ კითხვაზე ვერ გასცა, მაგრამ გამოძიება არ დასრულებულა.
„მოვიდა დრო“ – ვინ დაწერა პოსტი?
საქმეში კიდევ ერთი უცნაური გარემოება 2026 წლის 18 აგვისტოს გამოჩნდა.
გურამ დადიანიძის სახელზე არსებულ ძველ Facebook ანგარიშზე გამოქვეყნდა ტექსტი:
„Арцыд растаг“
რადიო თავისუფლების ინფორმაციით, ეს სავარაუდოდ ოსური ფრაზაა და ქართულად „მოვიდა დრო“-ს ნიშნავს.
დედის თქმით, პროფილი ნამდვილად გურამის ძველი ანგარიშია, თუმცა მას არ აქვს ინფორმაცია, ვინ ფლობს დღეს ანგარიშზე წვდომას.
ამ პროფილზე მანამდე საჯაროდ ხილული ბოლო პოსტი 2013 წლის სექტემბრით თარიღდებოდა.
19 აგვისტოს შსს-მ რადიო თავისუფლებას უთხრა, რომ ახალ Facebook აქტივობასთან დაკავშირებულ ინფორმაციას ამოწმებს.
მნიშვნელოვანია: პოსტის არსებობა არ ადასტურებს, რომ გურამი ცოცხალია ან ანგარიში მან გამოიყენა.
იმის დასადგენად, თუ ვინ შევიდა პროფილზე, საჭიროა ანგარიშთან დაკავშირებული ციფრული მონაცემების, შესვლის დროის, IP მისამართებისა და სხვა ინფორმაციის შესწავლა. IP მისამართიც კი თავისთავად კონკრეტული ადამიანის ავტორობას ყოველთვის ვერ ამტკიცებს და დამატებითი მტკიცებულებებია საჭირო.
რა ვიცით და რა არ ვიცით?
12 წლის შემდეგ რამდენიმე ფაქტი შეგვიძლია ზუსტად ვთქვათ:
გურამ დადიანიძე 17 წლის იყო; 2014 წლის ივნისში ლომისობის დღესასწაულზე მლეთაში წავიდა; ჯგუფთან ერთად უკან ბრუნდებოდა; გზის ბოლო მონაკვეთზე შეჩერდა; თანმხლებ პირებს უთხრა, წინ წასულიყვნენ; ამის შემდეგ მისი კვალი გაქრა; ძებნა დაიწყო, მაგრამ გურამი ვერ იპოვეს; 2026 წელს ტერიტორია ხელახლა შემოწმდა და კვალი კვლავ ვერ აღმოჩნდა; გამოძიება დღესაც გრძელდება.
დანარჩენი, რატომ შეჩერდა, სად წავიდა, შეხვდა თუ არა ვინმეს, საკუთარი ნებით დატოვა თუ არა ტერიტორია, უკავშირდება თუ არა მას ვიდეოში არსებული ხმა და ვინ შევიდა მის Facebook ანგარიშზე, ჯერ პასუხგაუცემელი კითხვებია.
სწორედ ამიტომ ვერ ეწოდება ამ ისტორიას დასრულებული საქმე.
2026 წლის 20 აგვისტოს მდგომარეობით, გურამ დადიანიძის ადგილსამყოფელი კვლავ უცნობია, ხოლო გამოძიება გრძელდება.